อยากจะใส่เพลงอกหักอ่านะ แต่ก็ไม่ค่อยได้ฟังเพลงอกหักเท่าไหร่ ไม่อยากร้องไห้

เมื่อวันพุธพี่เอกมาหาที่ม. ดาขับรถจากหอเพื่อนที่สวนธนเพื่อไปบอกว่า กลับไปเหอะ ถามว่าตอนที่พูดรู้สึกยังไงบอกได้เลยว่าเสียใจ ใจสั่นมาก กลัวว่าเสียงตัวเองจะสั่น กลัวจะไม่หนักแน่นพอ

มันต้องพูดเมื่อวันอังคาร คืนวันอังคารดาปวดท้องมากเนื่องจากไม่ได้กินข้าวแล้วเจือกกินยาที่ต้องกินหลังอาหารเข้าไป (นิสัยเสียจริงๆ 55) แต่เนื่องจากฝากโทรศัพท์ชาร์ตแบตเอาไว้ที่ห้องเพื่อนเลยไม่รู้ว่า พี่เอกโทรมา พอได้โทรศัพท์คืนก็จัดแจงโทรกลับไป คุยนู่นนี่นั่น(ตอนนั้นก็ยังStillปวดท้องอยู่)พร้อมกลับพูดบอกไปว่าอืม ดาปวดท้อง แต่ก็ไม่มีคำพูดแสดงอาการห่วงใยกลับมาเลย พอวางโทรศัพท์ก็ร้องไห้ อีกแล้ว!!! รู้สึกว่าทำไมตัวเองต้องรออะไรจากคนๆนี้ด้วย กี่ครั้งแล้วที่เป็นแบบนี้ ไม่ต้องถึงกับมาหาหรอก ไม่ต้องมาเจอหน้าก็ได้ แค่ทำให้รู้ว่าห่วงใยกันนิดนึงก็ทำให้ไม่ได้เลยหรอ

ไม่ได้คิดจะโทษใคร ตอนนี้โทษแต่ตัวเอง จะเสียใจก็เพราะตัวเองทำ

แล้วพี่เอกจะให้ดามาคุยกับพี่ด้วยความรู้สึกแบบไหนละ

ดาแค่อยากให้ห่วงกันมั่ง ดาเรียกร้องมากเกินไปหรอ

วันนี้มันจบแล้ว มีคนเคยบอกว่าดาเจ้าชู้ ถ้าดาเลิกเจ้าชู้แล้วยังต้องจบต้องเสียใจแบบนี้ ขอเป็นคนเจ้าชู้แล้วต้องจบซะยังดีกว่า